คุณค้นหาด้วยคำเหล่านี้อย่างไร
คุณเลือกคำที่สำคัญกับคุณ แทนที่จะพิมพ์เป็นประโยคแล้วหวังผล เพราะทั้งสองฝ่ายใช้รายการเดียวกัน การค้นหาคำหนึ่งจึงเจอคนที่เลือกคำนั้นไว้เอง ไม่ใช่คนที่บังเอิญเขียนคำนั้นไว้ในย่อหน้าใดย่อหน้าหนึ่ง คุณจำกัดการค้นหาให้อยู่ในเมืองเดียว หรือในระยะทางจากจุดที่คุณยืนอยู่ก็ได้ และเติมคำเพิ่มเพื่อให้แคบลงก็ได้ สิ่งที่คุณค้นหาไม่ถูกแสดงให้ใครเห็น และการค้นหาไม่ได้บอกคนที่คุณเจอว่าคุณเข้าไปดู
การ์ดบอกอะไรคุณก่อนที่คุณจะเปิดมัน
การค้นหาให้การ์ดกับคุณ หนึ่งใบต่อหนึ่งคน การ์ดมีคำที่คนคนนั้นเลือกไว้ คุณจึงเห็นว่าเขาให้บริการอะไรจริง ๆ ก่อนจะอ่านอย่างอื่น มันแสดงตราที่เขามี ซึ่งระบุข้อเท็จจริงหนึ่งข้อที่มีคนที่นี่ตรวจแล้ว พร้อมวันที่ตรวจ มันแสดงคร่าว ๆ ว่าเขาอยู่ไกลแค่ไหน ไม่เคยแสดงที่อยู่ มันไม่แสดงราคา เพราะราคาเป็นของเขาและอยู่บนหน้าของเขาเอง เปิดการ์ดแล้วคุณจะไปที่หน้านั้น
สิบสามกลุ่ม เพื่อให้รายการยาวยังหาเจอ
คำถูกจัดเป็นสิบสามกลุ่ม อย่างไรและที่ไหน พลวัตและโครงสร้าง การปฏิบัติ การสวมบทบาท เฟทิชและจุดสนใจ ทางจิตใจ ทางการเงิน ทางไกล บริการสำหรับผู้ใหญ่ การเป็นเพื่อนและสังคม การสอน การผลิตและรูปลักษณ์ และความต้องการด้านการเข้าถึง กลุ่มเหล่านี้มีอยู่เพื่อให้รายการที่ยาวขนาดนี้ยังพออ่านไหว มันยังกันไม่ให้ความคิดเดียวกันถูกเขียนเป็นห้าแบบโดยคนห้าคน ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้การค้นหาไร้ประโยชน์ คุณไล่ดูทั้งกลุ่มได้โดยไม่ต้องรู้ว่าอยากได้คำไหน
ทุกคำบอกว่ามันหมายถึงอะไร และไม่ได้หมายถึงอะไร
แตะคำใดก็ได้ แล้วคุณจะได้สามอย่าง คือความหมายของมัน ตัวอย่าง และสิ่งที่มันไม่ได้หมายถึง อย่างที่สามสำคัญที่สุด เพราะคำเหล่านี้หลายคำถูกใช้ต่างกันไปในแต่ละคน และบางคำหมายถึงสองเรื่องที่แยกขาดจากกันโดยสิ้นเชิง ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนพูด ถ้าเรายังไม่มีคำอธิบายนั้นในภาษาของคุณ คำนั้นจะถูกซ่อนจากคุณ แทนที่จะแสดงเป็นภาษาอังกฤษ คุณจึงไม่เคยถูกขอให้เลือกคำที่คุณอ่านไม่ออก
ที่นี่ไม่มีราคา
คำที่นี่ไม่เคยพกราคามาด้วย คนที่ให้บริการเป็นคนตั้งว่าตัวเองคิดเท่าไร และคุณเห็นมันบนหน้าของเขาเอง ในถ้อยคำของเขาเอง เราไม่เคยตั้งราคาให้ใคร ไม่เคยเสนอราคา และไม่เคยแสดงช่วงราคา ส่วนหนึ่งเพราะเราไม่เคยแตะเงิน และอีกส่วนหนึ่งเพราะราคาที่ถูกเสนอแนะจะกลายเป็นกฎอย่างเงียบ ๆ ซึ่งคนที่ทำงานจริงไม่เคยตกลงด้วย
คำที่นี่ไม่ใช่ข้อเสนอ
รายการนี้คือสิ่งที่เขียนลงที่นี่ได้ ไม่ใช่สิ่งที่ใครทำ แต่ละคนเลือกคำของตัวเอง ไม่มีใครเลือกทุกคำ และการที่คำหนึ่งอยู่ในรายการไม่ใช่การที่เราบอกว่ามีคนแถวนั้นให้บริการสิ่งนั้น การอ่านรายการบอกคุณว่าคลังคำนี้พูดอะไรได้บ้าง ส่วนการหาคนที่ให้บริการสิ่งหนึ่งคือการค้นหา และมันอาจกลับมาว่างเปล่า
คำที่ขาดไปเพิ่มเข้ามาได้
ถ้าคำที่คุณต้องการไม่มีอยู่ที่นี่ ขอมันได้ คำถูกเพิ่มเข้ามาเมื่อมีคนขอ คำใหม่จะปรากฏก็ต่อเมื่อมันมีอยู่ครบทั้งยี่สิบเอ็ดภาษา พร้อมความหมาย ตัวอย่าง และขอบเขตของมัน เขียนไว้ในทุกภาษา มันจึงใช้เวลาสักหน่อย การรอนั้นตั้งใจให้เป็นแบบนั้น คำที่มีอยู่ในภาษาเดียวทำให้รายการแตกออก และรายการที่แตกคือรายการที่คนสองคนซึ่งตามหาสิ่งเดียวกันไม่มีวันเจอกัน