Hoe je met deze woorden zoekt
Je kiest de woorden die voor jou tellen in plaats van een zin te typen en te hopen. Omdat beide kanten dezelfde lijst gebruiken, vindt een zoekopdracht op een woord de mensen die dat woord voor zichzelf kozen, en niet de mensen die het toevallig in een alinea gebruikten. Je kunt een zoekopdracht beperken tot één stad, of tot een afstand vanaf de plek waar je staat, en je kunt meer woorden toevoegen om hem smaller te maken. Niets waar je naar zoekt wordt aan iemand getoond, en de mensen die je vindt horen door het zoeken niet dat je gekeken hebt.
Wat een kaart je zegt voordat je hem opent
Een zoekopdracht geeft je kaarten, één voor elke persoon. Een kaart draagt de woorden die die persoon koos, zodat je ziet wat die echt aanbiedt voordat je iets anders leest. Hij toont elke badge die de persoon heeft, en die noemt één feit dat iemand hier controleerde en de dag waarop het gecontroleerd is. Hij toont ongeveer hoe ver de persoon weg is, nooit een adres. Hij toont geen prijs, want een prijs is van die persoon en staat op diens eigen pagina. Open de kaart en je gaat naar die pagina.
Dertien groepen, zodat een lange lijst vindbaar blijft
De woorden zitten in dertien groepen: hoe en waar, dynamiek en structuur, praktijken, rollenspel, fetisj en focus, psychologisch, financieel, op afstand, diensten voor volwassenen, gezelschap en sociaal, lesgeven, productie en uiterlijk, en toegangsbehoeften. De groepen bestaan zodat een lijst van deze lengte nog te lezen is. Ze voorkomen ook dat hetzelfde idee door vijf mensen op vijf manieren wordt opgeschreven, en dat is precies wat een zoekopdracht waardeloos maakt. Je kunt een groep doorkijken zonder het woord te kennen dat je zoekt.
Elk woord zegt wat het betekent, en wat het niet betekent
Tik op een woord en je krijgt drie dingen: wat het betekent, een voorbeeld, en wat het niet betekent. Dat derde doet het meest ertoe, want verschillende mensen gebruiken sommige van deze woorden anders, en een paar ervan betekenen twee volledig aparte dingen, afhankelijk van wie er spreekt. Hebben wij die uitleg nog niet in jouw taal, dan wordt het woord voor je verborgen in plaats van in het Engels getoond, zodat je nooit gevraagd wordt een woord te kiezen dat je niet kunt lezen.
In deze lijst staan geen prijzen
Een woord draagt hier nooit een prijs. De prijs stelt degene die aanbiedt, en jij ziet hem op diens eigen pagina, in diens eigen woorden. Wij bepalen nooit een prijs voor iemand, doen er nooit een voorstel voor, en tonen nooit een prijsbereik. Dat komt deels doordat wij het geld nooit aanraken, en deels doordat een voorgestelde prijs stilletjes een regel wordt waar de mensen die het werk doen nooit mee akkoord gingen.
Een woord in deze lijst is geen aanbod
Deze lijst is wat hier opgeschreven kan worden. Het is niet wat iemand doet. Iedereen kiest zijn eigen woorden, niemand kiest ze allemaal, en dat een woord in de lijst staat is niet ons zeggen dat iemand in de buurt het aanbiedt. De lijst lezen vertelt je wat dit vocabulaire kan uitdrukken. Een persoon vinden die iets aanbiedt is een zoekopdracht, en die kan leeg terugkomen.
Een ontbrekend woord kan erbij komen
Staat het woord dat je nodig hebt hier niet, vraag er dan om. Woorden worden toegevoegd als mensen erom vragen. Een nieuw woord verschijnt pas als het in alle eenentwintig talen bestaat, met zijn betekenis, zijn voorbeeld en zijn grens in elk daarvan geschreven, dus dat kan even duren. Dat wachten is met opzet: een woord dat in één taal bestaat splitst de lijst, en in een gesplitste lijst treffen twee mensen die hetzelfde zoeken elkaar nooit.