پیش از آن‌که بار اول کسی را ببینی
این‌ها کارهایی است که باتجربه‌ها خودبه‌خود انجام می‌دهند. اول حرف بزن، آن‌قدر که طرف را کمی بشناسی. بار اول در یک جای عمومی همدیگر را ببینید، حتی اگر برنامه‌تان عمومی نیست. به یک نفر که به او اعتماد داری بگو کجا می‌روی و کی برمی‌گردی، و قرار بگذار سر ساعت مشخصی به او پیام بدهی. خودت بیا و خودت برگرد، تا کس دیگری تعیین نکند کی به خانه برگردی. اگر پیش از رسیدن حس خوبی نداشتی، نرو. تو هیچ‌وقت این دیدار را به کسی بدهکار نیستی. KinkEU سوابق کیفری اعضا را بررسی نمی‌کند.
توافق سر آنچه می‌شود، و متوقف کردنش
پیش از هر چیز توافق کنید چه چیزی می‌خواهد بشود و چه چیزی نه، وقتی هر دو آرام و پوشیده‌اید. مرزهای سختت را بلند بگو، نه آن‌که امید داشته باشی واضح‌اند. سر واژه‌ای توافق کنید که همه چیز را همان لحظه متوقف کند، و واژه‌ای بردارید که تصادفی پیش نیاید. هر کس می‌تواند به کارش ببرد، نه فقط کسی که پیروی می‌کند، و به کار بردنش صحنه را تمام می‌کند نه آن‌که بحثی سرش شروع شود. توافق کنید بعدش هر کدام چطور بررسی می‌کنید که آن یکی حالش خوب است. هیچ‌کدام این‌ها روی این سایت نوشته نمی‌شود. بین خود شما دو نفر است.
وقتی پول بخشی از ماجراست
بعضی الگوها را خوب است بدانی. کسی که پیش از دیدن تو پول کامل می‌خواهد، کسی که می‌خواهد گفت‌وگو را همان اول از این سایت بیرون ببرد، کسی که به پرسش سرراست درباره‌ی این‌که پول را برای چه می‌دهی جواب نمی‌دهد، یا کسی که فشار می‌آورد زود تصمیم بگیری، دارد همان‌طور رفتار می‌کند که آدم‌ها وقتی پول اصل ماجراست رفتار می‌کنند. این خودش هیچ چیزی را ثابت نمی‌کند، و خیلی از آدم‌های درست بیعانه می‌خواهند. دلیلی است برای آهسته‌تر رفتن. یادت باشد ما هرگز پرداخت را نمی‌بینیم، پس وقتی انجام شد، هیچ اختیاری بر آن نداریم.
نشان چه چیزی را بررسی می‌کند
هر نشان یک واقعیت را نام می‌برد که ما بررسی کرده‌ایم. چیز دیگری نمی‌گوید. نشان هرگز به این معنا نیست که ما می‌گوییم کسی امن، صادق یا هم‌نشین خوبی است. کسی که همه نشان‌ها را دارد باز هم می‌تواند کسی باشد که ترجیح می‌دهی نبینی. کسی که هیچ نشانی ندارد ممکن است آدم خوبی باشد.
مسدود کردن، گزارش دادن و اعتراض
می‌توانی کسی را مسدود کنی و هرگز به او گفته نمی‌شود که این کار را کرده‌ای. مسدود کردن ارتباط را از هر دو طرف قطع می‌کند، و نام تازه روی همان حساب راه دور زدنش نیست. بی‌صدا کردن کار کوچک‌تری است و فقط آنچه را تو می‌بینی تغییر می‌دهد. می‌توانی کسی را، یا هر چیزی را که منتشر کرده، گزارش کنی، و به هر گزارشی رسیدگی می‌شود. اگر بعد درباره‌ی حساب خودت تصمیمی بگیریم، دلیلش به تو گفته می‌شود و می‌توانی به آن اعتراض کنی.
عکس‌ها را نمی‌شود قفل کرد
ما می‌توانیم ذخیره کردن یک عکس و دوباره پیدا کردنش را سخت کنیم، و هر نسخه را می‌شود تا حسابی که به آن نشان داده شده ردیابی کرد. ما نمی‌توانیم جلوی اسکرین‌شات را، روی هیچ دستگاهی، بگیریم. پس فرض کن نسخه‌ای از هر چیزی که منتشر می‌کنی جایی هست که دستت به آن نمی‌رسد.
اگر ممکن است کسی صفحه‌ات را ببیند
تب را ببند، یا کلیدی را بزن که پنجره را می‌بندد. مرورگرت این را از قبل دارد و همیشه سر جای خودش است. این سایت دکمه خروج مخصوص خودش را ندارد، پس دنبال یکی نگرد. کاری که هیچ‌کدام از این‌ها نمی‌کند، بیرون آوردن صفحه از تاریخچه مرورگرت است، و ما به تاریخچه‌ای که مال ما نیست دست نداریم. پنجره ناشناس از همان اول نمی‌گذارد صفحه وارد تاریخچه شود، پس باید پیش از شروع خواندن باز باشد. بعدش دیگر دیر است.
وقتی مسئله بزرگ‌تر از یک وب‌سایت است
اگر همین حالا در خطری، این صفحه را بگذار و همان‌جا که هستی کمک بخواه. شماره‌های اورژانس در هر کشور فرق دارند، و ما شماره‌ای را که همان جایی که ایستاده‌ای غلط است چاپ نمی‌کنیم، پس همان شماره‌ای را به کار ببر که گوشی خودت از قبل می‌داند. در بیشتر کشورها سازمان‌هایی هم برای کسانی هست که از طرف شریکشان یا سر کارشان آسیب دیده‌اند، و با تو حرف می‌زنند، هر کاری که موقعش می‌کردی.