همان وب‌سایت است، نگه داشته شده به شکل آیکون
مرورگرت می‌تواند این سایت را همان‌طور نگه دارد که یک برنامه را. آیکون خودش و پنجره‌ی خودش را می‌گیرد، بی نوار نشانی و بی تب، پس شبیه برنامه است، چون در آن لحظه واقعاً یک برنامه است. زودتر باز می‌شود، چون دستگاهت بخشی از آن را آماده نگه می‌دارد به جای آن‌که همه چیز را دوباره بارگیری کند. بعضی بخش‌ها وقتی هیچ آنتنی نداری هم کار می‌کنند.
چطور آن را به شکل آیکون نگه داری
روی گوشی، منوی مرورگر را باز کن و گزینه‌ی افزودن به صفحه‌ی اصلی یا نصب را انتخاب کن. نام این گزینه در هر مرورگر فرق دارد، ولی همیشه در همان منو است. روی کامپیوتر، بیشتر مرورگرها دکمه‌ی کوچک نصب را در نوار نشانی نشان می‌دهند، و همان گزینه در منو هم هست. چیزی از هیچ فروشگاهی دانلود نمی‌شود، چیزی رمز نمی‌خواهد، و با یک لمس انجام می‌شود.
بی‌صدا خودش به‌روز می‌شود
نسخه‌ای نیست که حواست به آن باشد و چیزی نیست که دستی به‌روز کنی. بار بعد که بازش کنی، به‌روز است. این هم یعنی یک خرابی می‌تواند یک‌جا برای همه درست شود، به جای انتظار برای تأیید یک فروشگاه، که بخشی از دلیل ساخته شدن سایت به این شکل همین است.
ورود آن را به همین دستگاه گره می‌زند
کلید عبور روی دستگاهت می‌ماند، یا در مدیر گذرواژه‌ای که دستگاهت با آن همگام‌سازی می‌شود، و هیچ‌وقت از آن‌جا بیرون نمی‌رود. رمزی در آن نیست که کسی حدس بزند، با فیشینگ بدزدد یا از اطلاعات لورفته بخواند. روی دستگاه تازه اول با ایمیل و گذرواژه‌ات وارد می‌شوی، چون هنوز کلید عبوری روی آن نیست، و بعد می‌توانی همان‌جا یکی بسازی.
نصب چه چیزی به ما نمی‌دهد
نگه داشتن سایت به شکل آیکون، دسترسی‌اش به دستگاهت را از یک تب مرورگر بیشتر نمی‌کند. ما نمی‌توانیم فایل‌ها، عکس‌ها، پیام‌ها یا مخاطبانت را بخوانیم. فقط موقعیت تقریبی اتصالت را می‌دانیم، مگر این‌که خودت بیشتر بگویی. نصب کردن هیچ‌کدام از این‌ها را تغییر نمی‌دهد و حذف کردن هم چیزی را برنمی‌گرداند.
برداشتن آیکون حسابت را نمی‌بندد
پاک کردن آیکون فقط آیکون را پاک می‌کند. حسابت پیش ما نگه داشته می‌شود و نه روی گوشی‌ات، پس می‌توانی از هر مرورگری دوباره وارد شوی و همه چیز را همان‌جا که گذاشته بودی پیدا کنی. اگر آنچه واقعاً می‌خواهی بستن حساب است، آن کار جداگانه‌ای است که داخل برنامه می‌کنی، و پیش از هر کاری صریح می‌گوید چه چیزی را برمی‌دارد.