همان وبسایت است، نگه داشته شده به شکل آیکون
مرورگر شما میتواند این سایت را همانطور نگه دارد که یک برنامه را. آیکون خودش و پنجرهی خودش را میگیرد، بی نوار نشانی و بی تب، پس شبیه برنامه است چون در آن نقطه هست. زودتر باز میشود، چون دستگاهتان بخشی از آن را آماده نگه میدارد به جای آنکه همه چیز را باز بگیرد. بعضی بخشها وقتی هیچ آنتنی ندارید هم کار میکنند.
چطور آن را به شکل آیکون نگه دارید
روی گوشی، منوی مرورگر را باز کنید و گزینهای را انتخاب کنید که از افزودن این به صفحهی خانه یا نصب کردنش میگوید. عبارتش بین مرورگرها فرق دارد و همیشه در همان منو است. روی کامپیوتر، بیشتر مرورگرها دکمهی کوچک نصب را در نوار نشانی نشان میدهند، و همان گزینه در منو هم هست. چیزی از هیچ فروشگاهی دانلود نمیشود، چیزی رمز نمیخواهد، و یک لمس طول میکشد.
خودش خودش را بهروز میکند، بیصدا
نسخهای نیست که حواستان به آن باشد و چیزی نیست که دستی بهروز کنید. بار بعد که بازش کنید، همان تازه است. این هم یعنی یک خرابی میتواند یکجا برای همه درست شود، به جای انتظار برای تأیید یک فروشگاه، که بخشی از دلیل ساخته شدن سایت به این شکل همین است.
ورود آن را به همین دستگاه گره میزند
کلید عبور را دستگاهتان نگه میدارد، یا همان جاکلیدی که دستگاهتان با آن همگام میشود، و هرگز بیرون نمیرود. دقیقاً همین است که دزدیدنش را سخت میکند: هیچ رمزی هیچجا نیست که کسی حدسش بزند، با فیشینگ بگیردش یا از دل یک نشتی بخواندش. روی دستگاه تازه با کد ایمیل شروع میکنید، چون هنوز کلید عبوری روی آن نیست، و بعد میتوانید همانجا کلید عبور بسازید.
نصب چه چیزی به ما نمیدهد
نگه داشتن سایت به شکل آیکون به آن هیچ دسترسی بیشتری به دستگاه شما نمیدهد از آنچه یک تب مرورگر دارد. ما نمیتوانیم فایلها، عکسها، پیامها یا مخاطبان شما را بخوانیم. نمیدانیم کجایید مگر خودتان بگویید. هیچکدام اینها با نصب کردن عوض نمیشود، و هیچکدام با برداشتنش برنمیگردد: هیچوقت به هیچ شکلی در دسترس نبود.
برداشتن آیکون حساب شما را نمیبندد
پاک کردن آیکون آیکون را پاک میکند. حساب شما سمت ما زندگی میکند و نه روی گوشی شما، پس میتوانید از هر مرورگری باز وارد شوید و همه چیز را همانجا که گذاشته بودید پیدا کنید. اگر آنچه واقعاً میخواهید بستن حساب است، آن کار جداگانهای است که داخل برنامه میکنید، و پیش از هر کاری صریح میگوید چه چیزی را برمیدارد.