چند دقیقه، و هر وقت خواستی دست نگه دار
به عمد کوتاه است. می‌توانی وسط راه کنارش بگذاری و هیچ چیزی منتشر نمی‌شود، چون هیچ چیزی از این تست منتشر نمی‌شود مگر خودت انتخاب کنی نشانش بدهی. زمان‌سنجی نیست، رکوردی برای شکستن نیست، و پرسشی نیست که مجبور باشی جوابش بدهی. رد کردن یک پرسش مجاز است و نتیجه را خراب نمی‌کند: نتیجه فقط کمتر می‌گوید، که صادقانه است، به جای آن‌که بخشی را که جواب ندادی حدس بزند.
پرسش‌ها واقعاً چه شکلی‌اند
می‌پرسند چه چیزی را دوست داری، چقدر، و در چه فضایی. درباره‌ی خود آن چیزند نه درباره‌ی تو: نه نامت، نه شغلت، نه گذشته‌ات، و هرگز عکسی. هیچ پرسشی نیست که برای جواب دادن به جزئیاتی شخصی نیاز داشته باشد، پس یک دست کامل از جواب‌ها هم کسی را شناسایی نمی‌کند. اگر پرسشی به تو نمی‌خورد، همان خودش یکی از جواب‌هاست.
سوال اول ساده‌ترین سوال است
رهبری می‌کنی، پیروی می‌کنی، هر دو را دوست داری، یا هنوز نمی‌دانی؟ این اولین چیزی است که جواب می‌دهی، و اجازه داری بگویی نمی‌دانی. آن جواب واقعی است و به چشم جای خالی دیده نمی‌شود. هر چیزی بعدش دنبال آنچه برداشتی می‌آید، پس کسی که رهبری می‌کند رشته‌ای از پرسش‌های نوشته‌شده برای کسی که پیروی می‌کند نمی‌گیرد.
جنسیتت این‌جا هیچ چیزی را تعیین نمی‌کند
آزمون هرگز از جنسیتت برای انتخاب این‌که چه چیزی از تو بپرسد استفاده نمی‌کند، و هرگز از آن برای انتخاب این‌که چه چیزی به تو پیشنهاد دهد استفاده نمی‌کند. مسیر را نخستین پاسخ خودت تعیین می‌کند، و آن پاسخ را خودت می‌دهی. هیچ چیزی از چیزهای دیگری که هر جای این سایت پر کرده‌ای فرض گرفته نمی‌شود.
این‌جا چه کسی به تو می‌خورد
نیمه‌ی دوم درباره‌ی جور بودن است نه درباره‌ی سلیقه. آنچه جواب دادی با آنچه دیگران جواب داده‌اند مقایسه می‌شود، و به تو گفته می‌شود چه نوع آدمی به آنچه گفتی می‌خورد، و کجا شما دو نفر به هم نمی‌خورید. همین بخش آخر بخش مفید است. یک تطبیق نقطه‌ی شروع یک گفت‌وگوست، نه توصیه‌ای و نه قولی درباره‌ی کسی.
نتیجه مال توست، و مال تو می‌ماند
دادن تست هیچ چیزی را منتشر نمی‌کند. جواب‌هایت روی پروفایلت نمی‌آیند، هیچ فهرستی به کسی نشان نمی‌دهد چه برداشتی، و هیچ جست‌وجویی از آن‌ها استفاده نمی‌کند. اگر بخواهی کسی نتیجه‌ات را ببیند، خودت نشانش می‌دهی، هر بار به یک نفر، و بعد می‌توانی نشان دادنش را بس کنی. به کسی گفته نمی‌شود که تست را دادی و به کسی گفته نمی‌شود که ندادی.
فردا جور دیگری جواب بده و نتیجه‌ی دیگری بگیر
هر وقت خواستی می‌توانی دوباره آن را بدهی. نتیجه همان چیزی است که یک روز گفتی، پس انتظار می‌رود با یاد گرفتن آنچه واقعاً می‌خواهی تغییر کند. با یک بار جواب دادن هیچ چیزی قفل نمی‌شود، و نتیجه‌ی قدیمی دنبالت نمی‌آید. آدم‌ها بیشتر وقت‌ها بار دوم را از بار اول مفیدتر می‌بینند، چون تا آن موقع می‌دانند پرسش‌ها دنبال چه‌اند.
هیچ چیزی را تشخیص نمی‌دهد
این تست پزشکی نیست و تست شخصیت هم نیست. هیچ پزشکی و هیچ روان‌شناسی پشتش نایستاده. درباره‌ی سلامت، ذهن یا گذشته‌ات هیچ چیزی نمی‌گوید، و نمی‌تواند به تو بگوید چیزی در تو غلط یا غیرعادی است. نتیجه فقط آنچه امروز به آن گفتی را برمی‌گرداند، مرتب‌شده تا خواندنش آسان‌تر باشد.