قبل از شروع به چه چیزی نیاز داری
دو بزرگسال یا بیشتر در یک اتاق، و یکی از شما وارد حسابش شده باشد. همین. این بازی آنلاین نیست و کسی نیست که با او جور شوی: بازیکنها همان کسانی هستند که میبینی. برنامه میشمارد چند نفرید و بعد فقط بازیهایی را پیشنهاد میدهد که با آن تعداد جواب میدهد، پس هیچکس چیزی را انتخاب نمیکند تا وسط راه بفهمد چهار نفر لازم داشت.
یک دور چطور میگذرد
همانطور پیش میرود که انتظارش را داری. نوبت یک نفر است، حقیقت را برمیدارد یا جرئت را، و یک کارت میگیرد. کارت برای نقشی نوشته شده که امشب بازی میکند، آن را میگوید یا انجام میدهد، و نوبت رد میشود. امتیازی نیست و کسی حذف نمیشود. بازی وقتی تمام میشود که جمع تصمیم بگیرد تمام شده، که معمولاً همان لحظهی درست است.
کارت برای یک نقش نوشته شده، نه برای یک نفر
کارتهایی به تو میرسد که به نقش امشبت میخورد. اگر رهبری میکنی، کارتهای رهبری میگیری. اگر پیروی میکنی، کارتهای پیروی. هیچکس کارتی را که برای دیگری نوشته شده نمیگیرد، پس بازی وسط راه نمیایستد تا همه بفهمند این کارت مال کی بود. نقشها برای همین شباند و برای همهی عمر نیستند: هفتهی بعد همان بازی را در نقش دیگر بازی کن.
همه چیز نمایش است
هر کارت نمایش است. یک جرئت از تو میخواهد چیزی بگویی، چیزی را بازی کنی یا چیزی را انتخاب کنی. هیچ کارتی از کسی نمیخواهد واقعاً کاری با کس دیگر بکند، و هیچ کارتی از کسی نمیخواهد لباس در بیاورد، بنوشد یا لمس شود. همین است که میشود هر کارتی را بلند برای کسی خواند که همین حالا رسیده: هیچ چیزی در این دسته نمیتواند کسی را غافلگیر کند که نمیدانست به چه چیزی تن داده.
فقط بازیهایی که جمعت واقعاً میتواند بازی کند
دو نفر کوچکترین جمع است، و با یک نفر هیچ بازیای نیست. بین این دو، برنامه فقط همان چیزی را پیشنهاد میدهد که تعدادتان جواب میدهد، پس بازیای که برای چهار نفر نوشته شده وقتی سه نفرید هرگز نمیآید. اگر کسی وسط شب برود، بازیهای پیشنهادی با تعداد عوض میشوند و شب از هم نمیپاشد.
اتاق بین دو بازی باز میماند
یک بار مهمانها را دعوت میکنی و اتاق باز میماند، با صداها در آن، بین یک بازی و بازی بعد. لازم نیست برای بار دوم همه را باز جمع کنی. تمام شدن یک بازی کسی را از اتاق بیرون نمیاندازد، پس فاصلهی بین دو بازی فقط حرف زدن آدمهاست، که بیشتر شبی مثل این همین است.